Kruispuntvieringen

In het vorige artikel ontdekten we al dat er meer nodig is dan een kerkdienst op zondag om de geloofsidentiteit van jonge mensen te helpen ontwikkelen. Ik noemde onder andere de kruispuntvieringen, en ik hoor je denken: ‘oh, de zoveelste jongerenviering’. Maar er is een belangrijk verschil met andere jongerenvieringen in de basishouding en communicatie. Een kruispuntviering gaat uit van het gegeven dat jonge mensen op een andere manier informatie verwerken dan de oudere generatie. Bovendien gaat een kruispuntviering niet uit van hoe breng ik onze boodschap, op een zo leuk mogelijke manier, bij de jongeren of niet kerkelijken. In een kruispuntviering staat niet het afleveren van de boodschap centraal, maar een oprechte zoektocht naar de ander: hoe word je relevant in het leven van iemand, hoe zorgen we ervoor dat zij (de niet kerkelijken) contact met ons (de kerk) willen? Daar is, in mijn beleving maar één manier voor: oprechte en belangeloze ontmoeting. Overal waar ik een kruispuntviering uitvoer hoor ik altijd na afloop: Als het zo wordt in de kerk kom ik (weer) terug.

In dit artikel beschrijf ik een kruispuntviering. In het volgende artikel leg ik je uit waarom een kruispuntviering zo wordt uitgevoerd en waarom het altijd lukt mensen hiermee te inspireren.

Wat is een kruispuntviering?

Een kruispuntviering is een bijeenkomst waarin op een moderne, interactieve wijze wordt stilgestaan bij het leven van alledag. Een kruispuntviering is gericht op ontmoeting tussen gelovigen en zoekenden en is daarom nooit massaal (max. 40 personen). Tijdens een kruispuntviering wordt elke aanwezige uitgedaagd na te denken en te praten over christelijke zingeving. Zo’n viering is niet alleen op jongeren gericht, maar op een ontmoeting tussen gelovigen en zoekenden. Hoe kunnen zoekers (die jongeren vaak zijn) geloof en identiteit vorm geven als gelovigen hen niet vertellen hoe zij dat doen? En hoe kunnen gelovigen hun geloof scherp houden als zoekenden hen geen kritische vragen stellen?

Elementen in een kruispuntviering

In een kruispuntviering worden alle elementen op visuele wijze ondersteund met behulp van de beamer. Bij voorkeur bepaalt een actuele gebeurtenis het thema en dus ook de verhalen.

De volgende elementen zijn een vast onderdeel van een kruispuntviering.

  • De viering start met een videoclip van een bekend lied uit een film of van ‘de radio’. Het vormt een meditatief moment als opgang naar de viering.
  • Iedereen wordt welkom geheten en het thema wordt geïntroduceerd.
  • Er is een Bijbelverhaal gerelateerd aan het thema of een andere verhaal uit de christelijke literatuur. Dat kan in vele vormen, maar wordt altijd zo visueel mogelijk weergegeven.
  • Er is een actieve werkvorm die de deelnemers uitdaagt elkaar te ontmoeten rondom het thema. Bijvoorbeeld een gesprek in tweetallen of groepjes, maar er zijn heel veel soorten werkvormen inzetbaar. Later wordt de uitkomst plenair besproken.
  • Alle bovenstaande elementen worden afgewisseld met minimaal 1 samenzanglied (meestal uit de traditie van Iona of Taizé) en verder bekende liedjes van ‘de radio’, tunes van films en games.
  • Tenslotte is er een gebedsmoment (of stiltemoment) met meditatieve muziek op de achtergrond. Wie dat wil kan daarbij een kaarsje aansteken. Dit moment wordt afgesloten met het Onze Vader en een zegen. Voorafgaand aan het gebed wordt met elkaar bepaald wie een bloemetje/kaartje krijgt en wie dat gaat bezorgen. Daarvoor kan een bijdrage gedoneerd worden.

Het begin en einde staan vast: er is een introductievideo met een welkomstwoord en introductie van het thema aan het begin. Aan het einde is er een gebedsmoment en de zegen. Daartussen kan de volgorde van de elementen verschillen. Sommigen van jullie zullen hierin duidelijke elementen van een klassieke liturgie terugzien. Dat heb je goed gezien. De volgende keer leg ik uit waarom ik herkenbare liturgische elementen gebruik.