Erzsébet Thomasse en Barbara Broeren stellen zich voor

Beste lezer,

mijn naam is Barbara Broeren, theoloog en jeugdwerker. Al enkele jaren mag ik werken als kerkelijk (jeugd)werker in diverse kerken en plekken. Het ‘jeugdwerk’ binnen een kerk is een plaats waar veel gebeurt: het is de kerk in het klein. Een plek waar ik soms gefrustreerd raak van de langzame kerkelijke molens. Een plek waar ik zelf geïnspireerd wordt. En een plek waar ik al meerdere keren getuige mocht zijn van de grote dingen die God doet.

Werken in de kerk is soms ook een eenzame plek. Daarom is het altijd goed en boeiend om je in contact met collega’s te spiegelen aan andere visies en te scherpen aan andermans ervaringen.

Enige tijd geleden kwam ik (opnieuw) uitgebreid in contact met een collega uit Noord Holland. Als jeugdwerkers bij de Jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk (JOP) mochten we samenwerken als collega’s. Een aantal jaren geleden voerden we al regelmatig gesprekken over het ‘waarom’ van onze activiteiten in het jeugdwerk. Ons nieuwe contact leidde tot een aantal gesprekken via skype waarbij we elkaar steeds weer inspireren en van elkaar leren. In de komende periode zouden we graag de vruchten van onze samenwerking met jullie delen. Ik geef de pen even aan haar door…

Beste lezer,

mijn naam is Erzsébet Thomasse, theoloog en jeugdwerker. Als theoloog ben ik vooral geïnteresseerd in hoe God tot mensen spreekt. Als jeugdwerker ervaar ik hoe dat gaat in jonge gezinnen en bij jonge mensen. Ik ben theologie gaan studeren, omdat ik ging onderzoeken waarom mijn eigen kinderen niet graag naar de kerk en de nevendienst wilden. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat jonge mensen op zoek zijn naar zingeving, maar zij zoeken dat vaak niet bij de gevestigde kerken. Terwijl de kerk toch al oude papieren heeft met betrekking tot het doorgeven van zingevende geloofskaders. Dat is precies wat ik interessant vind. Ik onderzoek waarom jongere generaties de kerk niet lijken te vinden. Een aantal vragen die mij bezighouden zijn: Waar zijn ze? Hoe zoeken ze? Wat geloven ze? Hoe praten zij erover? En vooral: hoe spreekt God tot hen? Ligt het aan hun zoektocht? Of ligt het aan de communicatie van de kerk? Ik laat me inspireren door de Bijbel, door kerkgeschiedenis, door sociologie en wetenschap, maar vooral door de liefde. Liefde om jonge mensen te helpen een weg te vinden naar zingeving en naar (christelijke) spiritualiteit.

In de periode dat we werkten als jeugdwerker bij JOP vroegen we ons regelmatig af ‘waarom doe ik wat ik doe’? Soms is dat een automatisme geworden. Maar het is ons beider verlangen om anderen mee te nemen in de onderliggende visie van ons werk. We zijn er van overtuigd dat je als kerk jonge mensen helpt te zoeken naar een voor hen passend antwoord op zingevingsvragen. Deze stelling willen we in een serie van artikelen nader onderzoeken. We zien in de praktijk dat er kerken zijn die de juiste snaar bij jongeren weten te raken. We zien ook dat er soms sprake is van een mismatch tussen jongeren en de gevestigde kerken. Zijn er dingen te noemen wat positief meewerkt of juist tegenwerkt? Wie zijn de jongeren waar we het over hebben eigenlijk? En welke vragen rondom zingeving stellen zij? We hopen dat onze gesprekken over de praktische kant van het jeugdwerk jullie mogen inspireren zoals het ons ook heeft gedaan.

Barbara Broeren en Erzsébet Thomasse