Erzsébet Thomasse en Barbara Broeren stellen zich voor

Beste lezer,

mijn naam is Barbara Broeren, theoloog en jeugdwerker. Al
enkele jaren mag ik werken als kerkelijk (jeugd)werker in diverse kerken en
plekken. Het ‘jeugdwerk’ binnen een kerk is een plaats waar veel gebeurt: het
is de kerk in het klein. Een plek waar ik soms gefrustreerd raak van de
langzame kerkelijke molens. Een plek waar ik zelf geïnspireerd wordt. En een
plek waar ik al meerdere keren getuige mocht zijn van de grote dingen die God
doet.

Werken in de kerk is soms ook een eenzame plek. Daarom is
het altijd goed en boeiend om je in contact met collega’s te spiegelen aan
andere visies en te scherpen aan andermans ervaringen.

Enige tijd geleden kwam ik (opnieuw) uitgebreid in
contact met een collega uit Noord Holland. Als jeugdwerkers bij de
Jeugdorganisatie van de Protestantse Kerk (JOP) mochten we samenwerken als
collega’s. Een aantal jaren geleden voerden we al regelmatig gesprekken over
het ‘waarom’ van onze activiteiten in het jeugdwerk. Ons nieuwe contact leidde
tot een aantal gesprekken via skype waarbij we elkaar steeds weer inspireren en
van elkaar leren. In de komende periode zouden we graag de vruchten van onze
samenwerking met jullie delen. Ik geef de pen even aan haar door…

Beste lezer,

mijn naam is
Erzsébet Thomasse, theoloog en jeugdwerker. Als theoloog ben ik vooral
geïnteresseerd in hoe God tot mensen spreekt. Als jeugdwerker ervaar ik hoe dat
gaat in jonge gezinnen en bij jonge mensen. Ik ben theologie gaan studeren,
omdat ik ging onderzoeken waarom mijn eigen kinderen niet graag naar de kerk en
de nevendienst wilden. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat jonge mensen op zoek
zijn naar zingeving, maar zij zoeken dat vaak niet bij de gevestigde kerken. Terwijl
de kerk toch al oude papieren heeft met betrekking tot het doorgeven van
zingevende geloofskaders. Dat is precies wat ik interessant vind. Ik onderzoek
waarom jongere generaties de kerk niet lijken te vinden. Een aantal vragen die
mij bezighouden zijn: Waar zijn ze? Hoe zoeken ze? Wat geloven ze? Hoe praten
zij erover? En vooral: hoe spreekt God tot hen? Ligt het aan hun zoektocht? Of
ligt het aan de communicatie van de kerk? Ik laat me inspireren door de Bijbel,
door kerkgeschiedenis, door sociologie en wetenschap, maar vooral door de liefde.
Liefde om jonge mensen te helpen een weg te vinden naar zingeving en naar
(christelijke) spiritualiteit.

In de periode dat we werkten als jeugdwerker bij JOP vroegen
we ons regelmatig af ‘waarom doe ik wat ik doe’? Soms is dat een automatisme
geworden. Maar het is ons beider verlangen om anderen mee te nemen in de
onderliggende visie van ons werk. We zijn er van overtuigd dat je als kerk
jonge mensen helpt te zoeken naar een voor hen passend antwoord op
zingevingsvragen. Deze stelling willen we in een serie van artikelen nader
onderzoeken. We zien in de praktijk dat er kerken zijn die de juiste snaar bij
jongeren weten te raken. We zien ook dat er soms sprake is van een mismatch
tussen jongeren en de gevestigde kerken. Zijn er dingen te noemen wat positief
meewerkt of juist tegenwerkt? Wie zijn de jongeren waar we het over hebben
eigenlijk? En welke vragen rondom zingeving stellen zij? We hopen dat onze
gesprekken over de praktische kant van het jeugdwerk jullie mogen inspireren
zoals het ons ook heeft gedaan.

Barbara Broeren en
Erzsébet Thomasse